Στις 8-8-20 έγινε η φύτευση (φωτογραφία 3), στις 17-10-20 είχαμε τις πρώτες συγκομιδές (φωτογραφίες 6-7), και στις 13-11-20 (φωτογραφίες 8-12) έχουμε πάρει πλέον αρκετή παραγωγή αλλά αυτή που υπάρχει ακόμα πάνω στα φυτά εντυπωσιάζει. Εξίσου εντυπωσιάζει και η συνεχόμενη ανάπτυξη των φυτών.

 Ένα θερμοκήπιο με πολύ σοβαρά προβλήματα συγκράτησης νερού, ριζοβολίας κ.α. (πράγματα βασικά για την στήριξη αυτής της παραγωγής) τα οποία λύθηκαν με την συστηματική χρήση του ελληνικού ορυκτού μαζί με σωστά υλικά και το σημαντικότερο τις γνώσεις του ίδιου του παραγωγού.

 Το θερμοκήπιο βρίσκεται στην Ρόδο και λόγω του αδύναμου εδάφους, γίνεται εδώ και τρία χρόνια περίπου συστηματική εφαρμογή του ελληνικού ατταπουλγιτη στην γραμμή φύτευσης, με την μεσαία κοκκομετρία (100 κιλά περίπου ανά στρέμμα κάθε χρόνο).

Σύμφωνα με τον παραγωγό Γιώργο Φλοσκάκη έχει αλλάξει εντελώς η απορροφητική ικανότητα του νερού στο έδαφος, η ριζοβολία των φυτών και η αποδέσμευση των στοιχείων.

Οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες (μέσο όρο 45-48 βαθμούς κελσίου μέσα στο φθινόπωρο) έδωσαν απότομο ύψος στα φυτά, κάτι που δεν ήταν ιδανικό για την καλλιέργεια.

Στα δυνατά εδάφη ο ελληνικός ατταπουλγίτης θα δώσει επιπλέον βοήθεια στην οικονομία νερού , λίπανση, στην ριζοβολία καθώς και τον αερισμό…στα αδύναμα όμως η χρήση του είναι απόλυτα αναγκαία.

Ευχαριστούμε τον Γιώργο για την βοήθεια στην ενημέρωση τα τρία αυτά χρόνια.

 Θα ακολουθήσει αναλυτικό βίντεο με τα στάδια της καλλιέργειας για ολοκληρωμένα συμπεράσματα.